Betuwepad, etappe – 5

We starten deze etappe in Wijk bij Duurstede. Dit i.v.m. het beperkte O.V. Vanaf daar wandelen we richting Rijswijk waar we het Betuwepad vervolgen. Na Rijswijk wandelen we over de Rijnbandijk richting Maurik, Eck en Wiel, Ingen en Ommeren, het eindpunt van deze etappe.

We straten deze etappe dus in Wijk bij Duurstede. Wijk bij Duurstede is kleine vestingstad met een grote geschiedenis. Wijk bij Duurstede ontleent zijn naam aan Dorestad. Dorestad was rond de 8e eeuw de grootste stad van Nederland en één van de belangrijkste internationale handelsplaatsen van Noordwest Europa. Maar ook in de Romeinse tijd hebben de Romeinen hier gewoond. Er bevond zich hier aan de Rijn een Romeins fort (Castellum).

Sterren van weleer.

De benaming “Sterren van weleer” verwijst naar hen die betrokken waren bij theater Rondeel en die uitvoeringen , tentoonstellingen enz. hebben gegeven.

Kasteel Duurstede

De huidige ruïne gaat terug op een 13de-eeuwse woontoren. In de loop van de tijd is deze uitgebreid tot een groot, min of meer vierkante kasteel. Daarvan zijn twee torens overgebleven: de vrijstaande donjon en de 15de-eeuwse ‘Bourgondische toren’.

De steen ligt aan de dijk, vlakbij de pont over de Nederrijn/ rivier de Lek.

Het Veerhuis

Voormalig veerhuis, een vervanging van een ouder, uit 1695 daterend veerhuis. Vanaf deze plek aan de Lek werd een verbinding met het dorp Rijswijk onderhouden. In 1872 werd het oude veerhuis afgebroken en een jaar later werd het huidige veerhuis gebouwd. Oorspronkelijk diende het pand als woonhuis / café en kaartverkoop voor het veer.

De huidige pont

Tot Hier…..

Tweeduizend jaar geleden introduceerden de Romeinen in de toen nog ongeletterde Lage Landen het alfabet. Het kunstwerk ‘Tot hier brengt daaraan een ode. De toenmalige Limes, de grens van het Romeinse Rijk, wordt gemarkeerd door 3,65 m hoge stalen letters.

Prinses Irenesluizen in het Amsterdam-Rijnkanaal.

De Marijkesluis bij Rijswijk.

Hier beginnen we aan het vervolg van het Betuwepad.

Martinuskerk

Het huidige kerkgebouw is een 16e-eeuwse driebeukige pseudobasiliek in Gelders-Nederrijnse gotiek. De toren heeft nog een 14e-eeuwse onderbouw.

Pilaren van het toegangshek tot de begraafplaats. De oudste grafzerk van de kerk is exemplaar uit 1526.

Rechts een woning daterend uit 1842

Een aantal routes komen hier te samen. Dit zijn het Limes pad, het Maarten van Rossum wandelpad en het Betuwe wandelpad

Met een laatste blik op de skyline van Wijk bij Duurste wandelen we verder.

Molen “De Hoop”.

De Hoop staat in de uiterwaarden van de Lek. Het is een ronde stenen grondzeiler uit 1703, die een eerdere molen verving. Zeer opmerkelijk bij deze molen is ook de molenaarswoning: die doet denken aan een verdwaald klein stationsgebouw, het is opvallend hoog en bovendien westelijk dwars voor de molen neergezet. Nam en neemt dus behoorlijk wat wind uit een relevante richting weg!

We wandelen verder over de Rijnbandijk. Langs deze dijk staan diverse historische boerderijen. Een bandijk is een dijk waarvan de aanleg en het onderhoud in een ban (rechtsdwang) waren geregeld. Zo’n ban maakte het mogelijk iemand een boete op te leggen als hij het onderhoud van de dijk verwaarloosde.

Rechtsboven: Rietgedekte zesroedige “schuurberg”. Schuurbergen zijn typisch voor het Gelders Rivierengebied en kwamen veelvuldig voor. Schuurbergen bestaan uit een hooi- of graanopslag in het bovengedeelte en een al dan niet uitgebouwd schuurgedeelte waarin vee of wagens gestald werden. De schuurbergen aan de Rijnbandijk hebben duidelijk tot een welvarende boerderij behoord. Het aantal roeden geeft de grootte aan van de hooiberg, en daarmee ook de welvarendheid van de boerderij.

Steenfabriek De Roodvoet

Steenfabriek de Roodvoet heeft 126 jaar dienst gedaan en is in 2008 definitief gestopt als gevolg van crisis in de bouw. Nog in 1968 bakte de fabriek 6 miljoen stenen per jaar. De laatste jaren waren dat er 35 miljoen per jaar, wat relatief weinig is voor een steenfabriek in deze tijd, maar de fabriek was dan ook gespecialiseerd in het bakken van stenen voor woningrenovatie. Veel stenen werden geëxporteerd naar Duitsland en Engeland

Boerderij uit 1880.

Waterkrachtcentrale Maurik

De Waterkrachtcentrale Maurik werd in 1988 gebouwd door de PGEM direct ten zuiden van het stuw- en sluizencomplex Amerongen. De stuw in de Nederrijn bij Amerongen zorgt voor een hoogteverschil van maximaal 4 meter en daar maakt de Waterkrachtcentrale Maurik gebruik van. Deze centrale heeft een vermogen van 10 MW opgewekt door 4 Kaplan waterturbines, ieder gekoppeld aan een generator van 2530 kW. Jaarlijks produceert de centrale gemiddeld 20 tot 24 GWh elektriciteit. Dat is genoeg voor ongeveer 7000 huishoudens. In Nederland zijn er drie grotere waterkrachtcentrales met een vermogen van in totaal 35 Mw.

Zicht op de Nederrijn

Maurik.

Hereboerderij.

De molen is de molen “De Beijenkorf”, voorheen De Hoop, en werd gebouwd in 1873

Sint Maartenskerk

Het driebeukige schip is begin 16e eeuw opgetrokken ter vervanging van een lagere voorganger uit de 15e eeuw. De bakstenen muren hebben tufstenen banden. Het bakstenen koor dateert uit de tweede helft van de 15e eeuw. De toren heeft vijf geledingen, waarvan de onderste vier uit de tweede helft van de 14e eeuw stammen. Toen begin 16e eeuw het nieuwe, hogere schip werd gebouwd, bleek de bestaande toren te laag geworden en werd er een vijfde geleding toegevoegd.

Eiland van Maurik.

Hallehuisboerderij uit 1852

Historisch pand uit 1898. Het betreft de locatie van de voormalige Hervormde Kerk en is ook bekend als de Hofstede de Koningslinde.

Vlissingsestraat…

Ingen

Molen “Op Hoop” uit 1893 in Ingen.

De molen “Op Hoop van Beter” in Ingen is gedeeltelijk wit geschilderd om de gemetselde romp te beschermen tegen weersinvloeden. Dit is een veelvoorkomende techniek bij stenen molens in de regio.

Bij Ommeren zijn we aan het eind gekomen van deze etappe van Wijk bij Duurstede naar Ommeren. Een wandeling van 21 km.