Dag – 1, Hoge Veluwe
De 40 km route van deze dag gaat via het nationale park De Hoge Veluwe. We komen hierbij langs mooie plekken zoals Planken Wambuis, Gelderse Vallei, Kootwijker zand en soms de Ginkelse/ Eder heide.



Europahammer, Het generatieskunstwerk

In het steelgat van deze gesmede hamer van ruim 25 ton is een ginkgo (Japanse notenboom) geplant, die er minstens 75 jaar over zal doen om de ‘steel’ van de hamerkop te worden. De maker zal het nooit zien. En dat is precies de bedoeling.

Het Kröller-Müller museum laten we links liggen.








We verlaten voor even het park om naar het eerste controlepunt te fietsen.




Na het afstempelen en even tijd voor een versnapering, fietsen we weer verder in het park.




Deelense wasch




De Deelense Wasch is een zuur ven in het Het Nationale Park De Hoge Veluwe. Historisch gezien werd het door boeren gebruikt om schapen te wassen. Tegenwoordig is het een locatie met een vlonderpad, bekend om zijn libellen.
Het tweede controlepunt nabij Hoenderloo

Jachthuis Sint Hubertus


















Het Jachthuis Sint Hubertus, het voormalige buitenverblijf van het echtpaar Kröller-Müller, is één van de meest iconische gebouwen van Nederland. Het Jachthuis is ontworpen, waarschijnlijk begin 1915, door de architect H. P. Berlage (1856-1934). De bouw van Jachthuis Sint Hubertus werd voltooid in 1920. Het echtpaar gebruikte het Jachthuis vanaf dat moment vooral als buitenverblijf. Pas in de laatste fase van hun leven woonden zij er permanent.


Monument Christiaan de Wet



In 1915 vraagt Helene Kröller-Müller beeldhouwer Joseph Mendes da Costa een monument te maken voor de Zuid-Afrikaanse Generaal De Wet, hij was een persoonlijke vriend van het echtpaar Kröller-Müller en een generaal gedurende de Boerenoorlog aan het einde van de negentiende eeuw in Zuid-Afrika. In 1921 werd het standbeeld geplaatst op het Otterlose Zand. Het kunstwerk is al van verre te zien en staat vlak bij het fietspad. Generaal De Wet kijkt, met de linkerhand op zijn hart en de rechterhand gebald over het stuifzandlandschap, richting Zuid-Afrika. Het niet voor niks want het landschap doet denken aan dat van Zuid Afrika. In de sokkel van het monument zijn acht maal twee gezichten afgebeeld, onder andere die van de boerenpresidenten Paul Kruger en Martinus Steyn. De Boeren werden in Europa door velen beschouwd als helden. Anton ontmoette hem tijdens zijn Zuid-Afrikaanse reizen. Wanneer De Wet naar Nederland kwam om fondsen te werven, bood Anton hem onderdak. Ook Helene was na de ontmoeting diep onder de indruk van hun standvastigheid en strijd.


Hoogteprofiel dag -1

