Veerse wateren.
Na een korte verkenning van Veere verlaten we Veere en wandelen verder langs het Kanaal over het Veers Jaagpad langs de Kanaaldijk. We gaan de dijk over om via rustige weggetjes door te steken naar de Veerse Watergang. We lopen langs de Veerse Kreek door het Veerse bos. Bij het afgedichte bombardementsgat, met inundatie-monument, gaan we de dijk weer op. Nu lopen we Veere tegemoet. Via ‘de Stenen Beer’ in het Napoleontische Bolwerk steek je de Veste over en komen we via de ophaalbrug over de haven weer bij de Kaai, waar de terrassen lonken.
Veere is omringd door water, dat op verschillende manieren van belang was voor het leven daar. We komen langs de veste, de haven, het Veerse Meer, het
Kanaal, de Veerse Watergang en de Veerse Kreek. Veere was van de 15e tot in de 18e eeuw een belangrijk havenstadje door de wolhandel met Schotland. Ter verdediging werden wallen en vesten aangelegd. Het had een vissershaven tot de verbinding met open zee in het kader van de Deltawerken in 1961 werd afgesloten door de Veerse Gatdam. Toen ontstond het Veerse Meer, waar het Kanaal door Walcheren in uitmondt. De Veerse Watergang, ooit een aanvoerroute naar Middelburg, is nu van belang voor de afvoer van regenwater. De watergang mondt uit in de Veerse Kreek, ontstaan bij de inundatie van Walcheren in 1944.
We wandelen een gedeelte langs het kanaal door Walcheren.
Dijkpaal 147 is het eerste wat we tegenkomen als we van de parkeerplaats zijn vertrokken.
Cisterne in Veere nabij de Grote Kerk.
Het stadswapen van Veere bestaat uit een zilveren koggeschip (een historisch type zeilschip) op een blauwe achtergrond. Het wapen wordt al sinds de veertiende eeuw gebruikt, stamt in zijn huidige vorm uit 1817 en staat symbool voor het roemrijke maritieme en handel verleden van de stad. Het schip verwijst naar de middeleeuwse tol en veerdienst (waar de naam ‘Veere’ van is afgeleid) en de belangrijke positie van de stad in de scheepvaart.
Dit monumentale pand is gesticht in 1332, als Onze Lieve Vrouw Ter Sneeuw. Ze werd verbouwd tot Gotische kruisbasiliek, met een toren die honderd meter de hemel in moest reiken. Het ontwerp was van de bekende bouwmeesterfamilies Spoorwater en Keldermans, die ook verantwoordelijk zijn voor de kathedraal van Mechelen, het Markiezenhof in Bergen op Zoom en de stadhuizen van Leuven en Middelburg.
Adriaan Valerius (Middelburg tussen 1570 en 1575 – Veere, 27 januari 1625) is vooral bekend geworden door zijn gedichten over het land- en burgerleven en zijn geuzenliederen die verhalen over de Tachtigjarige Oorlog vertellen. Adriaan Valerius blijkt ook een belangrijke rol te hebben gespeeld in de oprichting van de West-Indische Compagnie (WIC), verantwoordelijk voor het verschepen van 300.000 slaven.
Oorspronkelijk heette het Het Wapen van Schotland en werd bewoond door aristocratenfamilies. In 1829 koopt de gemeente het en verbouwt het tot stadsschool. De school telt dan 86 leerlingen die in één lokaal les krijgen. In 1846 is het leerlingenaantal opgelopen tot over de 100 en moet ook de 15-jarige zoon van de hoofdonderwijzer helpen. In 1855a wordt de school afgebroken en op dezelfde plaats een nieuwe gebouwd. De grote ramen in de zijgevel herinneren hier nog aan.
Stadhuis Veere
Het stadhuis van Veere werd gebouwd tussen 1474 en 1517 op last van Hendrik IV van Borsele. Achter het stadhuis de toren, gebouwd tussen 1594 en 1599. Op de top een windvaan, een oorlogschip met vijf vlaggen, drie van de Van Borseles, één van Oranje-Nassau en één van Zeeland.
Voormalige rooms katholieke Onze-Lieve-Vrouwe-ter-Sneeuwkapel. De eenvoudige kapel werd gebouwd in 1912 en verving een tot kerk omgebouwd woonhuis.
‘Het Lammeken’ en ‘De Struijs’ vormen samen De Schotse Huizen aan de Kaai in Veere. De naam Schotse Huizen herinnert aan de eeuwenlange handelsbetrekkingen tussen Veere en Schotland. Deze Veers-Schotse relatie kwam tot stand doordat Veere in 1541 de stapelplaats werd voor Schotse goederen. Na het vertrek van de laatste Schotten en het verval van Veere werden aan het einde van de 19e eeuw de beide huizen voor sloop behoed door particulieren.
De Campveerse Toren is een van de weinige overblijfselen van de stenen verdedigingswerken van Veere. Gebouwd in de vijftiende eeuw aan de waterzijde bij de ingang van de haven. In tegenstelling tot veel andere onderdelen van de vesting doorstond de toren de tand des tijds. Het precieze jaar waarin de Campveerse Toren is gebouwd, is niet bekend. Dit moet echter ergens aan het eind van de vijftiende eeuw zijn. De aanleg van de eerste ommuring van Veere begon al in het midden van de eeuw daarvoor, zo rond 1350.
Aan de gevel van de Campveerse Toren, gericht naar de haven van Veere, hangt al meer dan 275 jaar een Walviskaak. Om verdere aantasting te voorkomen werd geadviseerd om de walviskaak een plek binnen te geven. Het bot is gerestaureerd en heeft een mooie plek in de Grote Kerk gekregen. Aan de gevel van de Campveerse Toren is nu een 3D-geprinte kaak te zien.
Oorkwallen in het Veerse meer.
Het Veerse Meer is een voormalig onderdeel van het Oosterschelde estuarium. Na de aanleg van de Veerse Dam in 1961 verdwenen eb en vloed uit het gebied. Medio 2004 is een doorlaat naar de Oosterschelde in gebruik genomen. Hierdoor is het meer weer zouter geworden en kunnen de kwallen overleven.
De Napoleontische wallen van Veere
Het oude wallenstelsel van Veere bleef vrijwel onveranderd in de zeventiende en achttiende eeuw tot Napoleon in 1810 de opdracht gaf dit geheel nog weer eens te voorzien van een extra verdedigingslinie. De nieuwe verdedigingswerken kwamen aan de buitenzijde van de bestaande verdedigingswerken te liggen met een tussenruimte van circa 200 meter. Wandelend op het Singeltje is daar nog duidelijk een deel van de oorspronkelijke structuur van dit bastion herkenbaar.
Sluizencomplex Veere
In 1865 werd het besluit genomen voor de aanleg van het Kanaal door Walcheren. Van Vlissingen tot Middelburg werd een nieuw kanaal gegraven en vanaf Middelburg werd het oude havenkanaal, aangelegd in 1817, naar het Veerse Gat over een lengte van vier kilometer verbreed. Op verzoek van Veere werd het oude traject niet helemaal gevolgd, het werd deels in noordelijke richting verlegd en kwam daarmee langs Veere te liggen. Met de bouw van de sluizen in Veere werd in februari 1868 begonnen. Het noordelijke deel van het kanaal kwam het eerst gereed en op 9 september 1872 kon de vaart tussen Veere en Middelburg beginnen.
We wandelen verder langs het kanaal door Walcheren.
Zeekadetkorps Veere
Het Zeekadetkorps is een maritieme jeugdvereniging die als doel heeft de jeugd de weg naar zee te wijzen. Het schip, de Lacomblé, is de ex-ZKK Den Helder. Hoewel de korpsen tot op zekere hoogte zijn ingericht naar voorbeeld van de Koninklijke Marine is een Zeekadetkorps geen ‘jeugdmarine’. De uniformen lijken wel sterk op die van de marine en de korpsen varen soms met oude marinevaartuigen die bij de Koninklijke Marine overbodig zijn geworden. Er zijn echter ook links met de koopvaardij en met binnenvaart. Een aantal in het binnenland gelegen korpsen vaart met oude binnenvaartschepen.
Dijkpaal 139
Bolders
Langs het gehele Kanaal door Walcheren staan bolders die gemaakt zijn van
kanonnen die in 1809-1812 vervaardigd zijn. Toen de voorladers vervangen
werden door achterladers kwamen grote partijen kanonnen voor de verkoop op de markt. In Zeeland zijn ze op grote schaal gebruikt om als bolder met de monding ingegraven te worden.
We verlaten het Jaagpad langs het kanaal en we ervaren na een korte tijd weer dat we het platteland van Walcheren wandelen.
Een aanrader om dit museum te bezoeken.
Vliedberg
De naam ‘vliedberg’ suggereert dat ze bij hoog water werden gebruikt om te vluchten. Maar deze naam is eigenlijk onjuist: de meeste vliedbergen zijn aangelegd als woonheuvel, of als verhoging voor een mottekasteel (verdedigingstoren). Daarom wordt de naam kasteelberg ook wel gebruikt.
We wandelen verder langs de Veerse watergang.
De luchten worden steeds dreigender…
De rietvink is in Nederland een algemene nachtvlinder. De rups is meer dan acht centimeter lang en overwintert op gras of riet in vochtig laagland. De rups is ongeveer 5 centimeter lang en is flink behaard. De haren van de rietvink rups zijn giftig!
Het beeld staat symbool voor de oerkracht van het kolkende water, die ontstond bij het doorbreken van de dijk. Het Inundatiemonument herinnert de inwoners van Veere aan het geallieerde bombardement op de Duitse stellingen aan de Scheldemond. In oktober 1944 werd daardoor onder meer de zeewering bij Westkapelle vernietigd, waardoor Walcheren onder water liep. Op de plaats waar het monument nu staat, kwam op 1 november 1944 het bevrijdingsleger aan wal.
We wandelen verder richting Veere over de noordelijke vestingwallen. Op deze wallen komen we diverse oude arduinen dijkpalen en restanten van deze palen tegen.
Dijkpaal 3.2; 3.3; 3.4; 3.5
Dijkpaal 3.6; 3.7; 3.8
Dijkpaal 4.0 en 4.1
Stenen Beer
De Stenen Beer is een oud bastion dat deel uitmaakt van de vestingwerken van Veere. Het komt nog uit de tijd van Napoleon. Het bastion vormt een verbinding tussen de zeedijk en de bolwerken.
Vestingwallen van Veere
Veere had zich na de val van Den Briel in 1572 achter Willem van Oranje geschaard. In de Tachtigjarige oorlog tegen Spanje werd het kanon voor het eerst gebruikt in de Nederlanden. Vanaf 1585 werden de oude muren en
grachten daarom vervangen door wallen, 5 bastions en vesten. Dit wallenstelsel bleef in de zeventiende en achttiende eeuw vrijwel onveranderd.
Een wandeling rondom Veere van 15,7 km.
Een Zeeuw in Bergen 